راز ثروت

اهمال کاری چیست

یکی از مهم‌ترین دلایل اهمال‌ کاری و طفره رفتن از انجام کار، این است که شروع کردن برایمان سخت و ملال‌ آور است. اغلب اوقات وقتی شروع می‌کنیم، می‌توانیم بدون تنش زیاد پیش برویم اما مشکل اینجاست که نمی‌توانیم شروع کنیم. زمان‌ هایی هم هست که دوست داریم قدم پیش بگذاریم و کار جدیدی انجام دهیم اما این قدر شروع کردن برایمان سخت است که یا کلا منصرف می‌شویم و یا به شروعی ملال‌ آور رضایت می‌دهیم. با ما همراه باشید تا راهکارهایی را به شما آموزش رهیم تا با کمک آن ها بتوانید بر این اهمال کاری و به تعویق انداختن کارها غلبه کنید.

اهمال کاری، پشت گوش‌اندازی، تنبلی، دفع الوقت یا هر اسم دیگر، بلایی است که تاثیرات بسیار بدی در زندگی ما می‌گذارد. قرار نیست ما لزوما آدم تنبلی باشیم که هیچ کاری انجام نمی‌دهد. ممکن است شما مدیر بسیار موفقی باشید اما خودتان می‌دانید در مواقعی اهمال‌ کاری می‌کنید و کارهایی را انجام می‌دهید که لازم نیست الان انجام شوند. شما می‌توانید جایگاه بسیار بالاتری نسبت به جایگاه فعلی خود داشته‌ باشید، اما به خاطر اهمال کاری فعلا به همین جایگاه بسنده کرده‌ اید.

در مثال بالا ممکن است که شما جایگاه بسیار بالایی داشته باشید، جایگاهی که ممکن است آرزوی خیلی‌ ها باشد، اما توان شما بیشتر است! اهمال کاری بلاهای زیادی را بر سر ما می‌آورد. فرصت‌های بسیار زیادی را از دست می‌دهیم. فرصت‌هایی که ممکن است فقط یک بار به سراغ ما بیایند. فرصت‌هایی که اگر زودتر به فکرش بودیم قطعا نتایج بهتری می‌گرفتیم.

ریشه های اهمال کاری

معروف است که تشخیص مساله نیمی از حل مساله است. شناخت علل و دلایل اهمال کاری به طور مستقیم درمان آن را آسان می کند. روان شناسان عوامل گوناگونی را برای این آسیب روانی نام برده اند که همه آنها را میتوان در دو دسته کلی قرار داد:

الف- عوامل درونی و روانی؛ یعنی آسیبها و نابهنجاری هایی که مربوط به روان خود شخص اهمال کار است. مانند: خودکم بینی، دم بینی، توقع بیش از حد از خود، پایین بودن سطح تحمل، کمال طلبی وسواس گونه، اشتیاق به لذت جویی کوتاه مدت، فقدان قاطعیت و اضطراب.

ب- عوامل بیرونی و محیطی؛ یعنی آسیبهایی که هنگام ارتباط با دیگر اشخاص و یا محیط اطراف، خود را نشان می دهد. مانند: نارضایتی از وضع موجود، عدم تسلط بر کار، نگرش منفی به کار، نگرش غیر واقع بینانه به دیگران، پرخاشگری انفعالی، برچسب زدن به این و آن، درگیری با عوامل هوس انگیز و سرگرم کننده، زندگی ماشینی تنش زا همراه با فشار و توقع بیش از حد از دیگران.

دلایل اهمال کاری

در ادامه شما را با دلایل اهمال کاری آشنا می کنیم.

۱- فرار از کارها

با پر کردن لحظات موجود از کارهای جزئی می‌توانیم از انجام کارهایی که می‌دانیم مهم اما خیلی بزرگ هستند، فرار کنیم. برای مثال، فردی که مدیر یک بخش است، باید یک گزارش فصل آماده کند. او به کاری که در پیش دارد، نگاه می‌کند و می‌گوید: «اگر این کار جدید را آغاز کنم،‌ مجبور می‌شوم کارم را زود به ‌زود قطع کنم». بنابراین خود را قانع می‌کند و گزارش را روز دیگری آماده می‌کند تا مطمئن باشد مزاحمتی در کار وجود نخواهد داشت و بقیه روز خود را به نوشتن یادداشت‌ های بی‌معنی، ‌پاسخگویی به تماس‌های تلفنی،‌ گپ زدن با همکاران و نوشتن نامه‌ های روزمره مشغول می‌شود.

او خسته – اما خرسند و راضی- به خانه می‌رود. او امروز کارهای زیادی انجام داده است! در حالی که مهلت ارائه گزارش به پایان خود نزدیک می‌شود،‌ او که در یک برنامه آموزشی کار می‌کند، اوقات شب و تعطیلات آخر هفته را به نوشتن گزارش اختصاص می‌دهد و شکایت می‌کند که کارهای زیادی بر سر او ریخته است. حتی در این حالت نیز ارسال گزارش با تاخیر یک هفته‌ ای انجام می‌شود.

۲-فرار از یک کار ناخوشایند

همه ما کارهای مهم اما ناخوشایند برای انجام دادن داریم. اگر یک کار ناخوشایند و یک کار خوشایند به ما پیشنهاد شود، همه ما کار خوشایند را انتخاب می‌کنیم.

۳- بهانه‌ای برای کار ضعیف

بهانه تراشی یکی از بزرگ‌ ترین موارد اهمال کاری و تاخیر در کار است: اگر وقت بیشتری داشتم، کار را بهتر انجام می‌دادم. تهی‌ تر از این بهانه وجود ندارد. وقت محدود است، کار محدودیت ندارد. بنابراین همیشه باید گزینه ما این باشد که برای انجام کارهایی که اولویت بیشتری دارند، وقت کافی اختصاص دهیم.

۴- برای جلب ترحم و دلسوزی

می‌ بینی چقدر سخت در تلاش هستم؟»، ‌شعار جنگی شخص تنبل است. معنی واقعی آن چنین است: «کاری را که انجام داده‌ام، کوچک نبین». فلانی‌که پر کار به نظر می‌رسید، حاصل کارش فقط یک گزارش ناقص بود که آن را با یک هفته تاخیر به رئیس خود داد. دانش‌آموز مضطرب از آموزگار خواهش می‌کند مهلت او را بیشتر کند… و ما باید برای این قربانیان بخت‌ برگشته شرایط، احساس دلسوزی کنیم!

۵- برای وادار کردن شخص دیگر به انجام کار

واگذار کردن کار به دیگری، مسلما اشکالی ندارد؛ اما راه‌ های آسان‌ تر، سریع‌ تر و مستقیم‌ تر این است که نزد شخص دیگری از زیادی کار ننالیم. این رفتار خودخواهانه، وقت همه را تلف می‌کند.

۶- برای محافظت از تصویر ضعیف از خود

تصویر ضعیفی که از خود داریم، همراه با ترس ناشی از شکست یا موفقیت، علل دیگری برای اهمال کاری و تنبلی هستند. با تراشیدن بهانه برای انجام ندادن کار، از اضطراب و درد شکست دوری می‌ گزینید. هم‌ زمان ممکن است از موفقیت و هر مشکلی که ممکن است با آن همراه باشد، اجتناب کنید. شما می‌توانید همچنان همان تنبل قبلی باشید و با همه بیچارگی‌ ها، بدشانسی‌ ها و نومیدی‌ هایی که در گذشته داشته‌ اید، سر کنید. همه این‌ ها را به یکی از بزرگترین علل تنبلی و انجام ندادن کارها بیفزایید!

۷- اجتناب از تغییر

شما در حالی که خسته، انتقادگر، بی‌ تصمیم و بدون دستاورد هستید، زندگی خود را می‌گذرانید و بهترین بخش آن این است که به خاطر ناکامی‌های خود، همه کس و همه چیز را سرزنش می‌کنید؛ جز خودتان. راه آسان را درپیش گرفتن نیاز به تغییر را از بین می برد و اهمال کاری به قوت خود باقی می ماند.

تکنیک های غلبه بر اهمال کاری

۷ تکنیک غلبه بر اهمال کاری را در ادامه بخوانید تا تبدیل به انسانی رو به حرکت شوید.

۱- حداقل ۵ دقیقه را به نوشتن برنامه ی فردای خود اختصاص دهید: قرار است فردا چه کارهایی را انجام دهید؟ فعالیت های مهمی را که در مورد آن ها اهمال کاری کرده اید، در دفترچه ای یادداشت کنید. بهتر است این کار را قبل از خواب انجام دهید تا ذهن ناهشیارتان تا صبح این برنامه را بررسی کند و روز بعد به راحتی کارها را به انجام برسانید.

۲- به فهرست خود نگاهی بیندازید و یکی از مهم ترین کارهایی را که یادداشت کرده اید، “همین حالا” انجام دهید. به جای این که انرژی خود را صرف بهانه جویی کنید، آن را روی فعالیتی که به تعویق انداخته اید متمرکز کنید. مطمئن باشید که این گونه فعالیت کردن، اضطراب را نیز کاهش می دهد.

۳- مقداری از زمان امروز خود را صرف کار کردن روی فهرست فعالیت های معوق کنید. اگر شروع کردن کارها برای شما سخت است، مقداری از زمان خود را (حداقل ۳۰ دقیقه) در روز به انجام کاری بپردازید که در آن اهمال کاری کرده و برای بعدا رهایش کرده اید. در جایی ساکت و به دور از حواس پرتی بنشینید و در این ۳۰ دقیقه به طور ویژه فقط روی آن فعالیت تمرکز کنید. با این روش می توانید به راحتی کارها را شروع کنید.

۴- برای غلبه بر اهمال کاری، تفکر “باید کامل و بی عیب باشم” را کنار بگذارید. حقیقتا آن چه که اهمیت دارد، کیفیت تلاش است نه نتیجه ی عالی. بنابراین در باتلاق کمال گرایی فرو نروید!

۵- اگر فعالیتی که در آن اهمال کاری می کنید به دیگران نیز مربوط می شود، با آن ها صحبت کنید. سوء تفاهمات ارتباطی باعث می شوند که از کاه کوه بسازید.

۶- از خودتان بپرسید که “اگر امروز این کار را انجام بدهم، بدترین چیزی که ممکن است برایم اتفاق بیفتد چه خواهد بود؟” آیا از پیامدهای کاری که از آن طفره می روید، می ترسید؟ اگر جواب شما بله است، اشتباه می کنید! احتمالا بدترین پیامد انجام آن کار که از آن هراس دارید، تنها یک ناراحتی و درد کوچک و موقتی است.

۷- ببینید زمانی که یک کار به تعویق انداخته شده را انجام می دهید، چه احساسی دارید؟ مطمئنا احساس خلاصی از استرس خواهید داشت. از سرزنش رها می شوید. دیگر احساس تردید در مورد خود نخواهید کرد. خلاص شدن از اهمال کاری و به انجام رساندن کارهای به تعویق انداخته شده، انرژی و اعتماد به نفس بسیار زیادی را به شما هدیه می کند.

ویژگی افراد اهمال کار

۱- اهمال کار، تصمیم به انجام کاری می گیرد ولی بدون علت شناخته شده آن را به تعویق می اندازد.

۲- بی شک همگان، حتی مبتلایان به اهمال کاری، این آسیب روانی را نکوهش کرده و از آن تنفر دارند؛ زیرا این حالت در واقع، مصداق ناسپاسی است، حال آن که، انسان ها بر مبنای فطرت خود تمایل به سپاس گزاری دارند و به آن اظهار علاقه می کنند. بنابراین، این بیماری را برخود و دیگران بر نمی تابند.

۳- اهمال کاری به سرعت به صورت عادت در افراد ظاهر می شود و از نظر آماری، این عادت نزد بیش تر مردم رایج است. آلبرت آلیس و ویلیام جیمزنال می گویند: حدس ما آن است که ۹۵ درصد مردم به این بیماری مبتلا هستند. پس، درمان آن به سهولت انجام پذیر نخواهد بود. بدین جهت، امام حسن عسگری علیه السلام می فرمایند: «رد المعتاد عن عادته کالمعجز»؛ کسی که به چیزی عادت کرده، باز گردانیدن او از عادتش شبیه معجزه است.

۴- این بیماری مسری است و از حالتی به حالت دیگر و از انسانی به انسان دیگر و از فرد به جامعه و از جامعه ای به جامعه دیگر سرایت می کند. بنابراین، باید به تأثیر و تأثرات آن توجه جدی داشت؛ چرا که می تواند به خانواده، جامعه، ملت و فرهنگ یک کشور آسیب رساند. پژوهش های روان شناسی بالینی نشان می دهد که این عادت در جوامع مختلف شایع و روندی رو به رشد دارد.

نتیجه اهمال کاری

شخص اهمال کار به چند عارضه مبتلا خواهد شد که برخی از آن ها عبارتند از:
۱- افسردگی؛ این بیماری خود گواه و نشانه این است که اهمال کار می خواهد خود را از رنج اهمال کاری نجات دهد. افسردگی دارای نشانه هایی چون: خستگی، سر دردهای شدید، بی خوابی، فشارخون و زخم معده است. لازم به یادآوری است تا هنگامی که اهمال کاری به شکل اعتیاد در نیامده، افسردگی ناشی از آن درمان پذیر است. اما هنگامی که اهمال کاری عادت شد، درمان آن بسیار دشوار می شود.
۲- وحشت زدگی درونی، دلهره و احساس ترس های درونی؛
۳- بی کنترلی و بریدگی.
ناگفته نماند که ویژگی های مزبور، خود از نشانه های شکست روحی شخص اهمال کار می باشند.

چکیده
بحث اهمال کاری، از جمله مباحث به ظاهر کوچک اما بسیار مهم است. اهمال کاری این است که کاری را که تصمیم به اجرای آن داریم به آینده موکول کنیم. ریشه های اهمال کاری را می توان به عوامل درونی و بیرونی مربوط دانست و برای غلبه بر آن ها اقداماتی انجام داد که ما در این مقاله به آن ها اشاره نمودیم که امیدواریم برایتان مفید بوده باشند و بتوانید با کمک آن ها به رو جلو و به سمت اهدافتان حرکت کنید.