اختلال سلوک و درمان آن

اختلال سلوک و درمان آن

اختلال سلوک و درمان آن ، اکثر مسایل کودکی که باعث ارجاع آن ها به متخصصین بهداشت روانی و روان شناس میشود ، به مشکلات رفتارهای کنترل نشده بیرونی مربوط میشود . یکی از این مشکلات رفتاری، مسئله است به اسم اختلال سلوک، که از لحاظ روان شناسی شخصی و اجتماعی بسیار حائز اهمیت بوده و باید مورد توجه ویژه قرار گیرد. در راز ثروت با علائم این بیماری آشنا شوید.

تعریف اختلال سلوک

طبق تعریف اختلال سلوک مجموعه‌ای از رفتارهایی پایدار شامل تضییع حقوق دیگران، تجاوز، پرخاشگری و هنجارشکنی است.

تشخیص اختلال سلوک

تشخیص کودکان مبتلا به اختلال رفتاری سلوک اغلب دشوار است. زیرا علائم و نشانه‌های اختلال ممکن است شبیه به شرایطی دیگر مانند اختلال کم‌توجّهی – بیش‌فعالی (ADHD) و اختلال نافرمانی مقابله‌جویانه (ODD) هم باشند.

پزشکان علائم اختلال رفتار را به چهار دسته تقسیم می‌­کنند:

اختلال سلوک و درمان آن
رفتار تهاجمی، مانند بی رحمی به حیوانات، مبارزه و قلدری
رفتار مخرب، مانند آتش سوزی و خرابکاری
رفتار فریبنده، مانند سرقت و دروغ گفتن
نقض قوانین، که ممکن است شامل فرار و ترک خانه باشد
سوء مصرف مواد مخدر و الکل، فعالیت جنسی و عزت نفس پایین نیز نشانه های رایج اختلال رفتار است که باید به والدین مربوط باشد.
کودکی که رفتارش به طور مرتب در این دسته‌ها قرار می گیرد، ممکن است، دارای اختلال باشد. مهم است که این موارد به درستی توسط روانشناسان و مشاوران تشخیص داده شود.

مشکلات ناشی از اختلال سلوک

از آنجا که هر کودک ممکن است علائم و نشانه های اختلال رفتار را در برخی موارد در زندگی خود نشان دهد، بزرگسالان باید بدانند که انجام برخی از این اقدامات لزوما به این معنی نیست که کودک دارای اختلال است.
به منظور مطابقت با تشخیص اختلال رفتاری، کودکان باید در طی ۱۲ ماه حداقل سه نشانه را نشان دهند. کودکانی که در یک مدرسه گاهی دعوا می‌کنند (یک بار در سال) احتمالاً اختلالی در رفتار ندارند. اگر این کودک در طی یک سال سه یا چند بار این اقدامات را انجام دهد، احتمال بیشتری وجود دارد که او دارای اختلال باشد. این پایداری یک ویژگی پایه ای از اختلال رفتار است. هر کودک گاهی اوقات ناسازگار است. کودکان مبتلا به اختلال رفتاری سلوک اغلب به گونه‌ای رفتار می کنند که زندگی همسالان و خانواده های آنها را مختل می‌­کند.

نشانه های اختلال سلوک:

این مشکل خیلی فراتر از سرکشی در دوره نوجوانی است. رفتارهای فرد به قدری جدی است که باعث هشدار از سوی معلمان، دوستان و اطرافیان می شود.
برای آنکه کودکی تشخیص اختلال سلوک را دریافت کند، باید حداقل ۳ مورد از نشانه های زیر را طی یک سال گذشته یا حداقل یک مورد را طی شش ماه قبل داشته باشد:
خشونت نسبت به افراد و حیوانات
قلدری، تهدید و ترساندن دیگران
شروع دعواهای فیزیکی
استفاده از سلاحی که می تواند آسیب جدی وارد کند
ظلم فیزیکی نسبت به انسان ها و حیوانات
دزدی کردن از دیگران
تجاوز و رفتارهای خطرناک جنسی
تخریب اموال:
آتش افروزی عمدی
دیگر اشکال تخریب عمدی
گول زدن یا دزدی:
ورود بی اجازه به خانه، خودرو یا ساختمان دیگران
دروغ گویی برای کسب منفعت شخصی
دزدی از مغازه ها و دوستان
نقض حریم و قوانین
بیرون ماندن تا نیمه شب قبل از ۱۳ سالگی
فرار کردن از خانه حداقل ۲ مرتبه
اخراج از مدرسه قبل از ۱۳ سالگی
اختلال سلوک

اختلال سلوک چه تاثیری در زندگی فرد دارد؟

این شکل از رفتار تنها مشکل والدین و اطرافیان نیست، بلکه زندگی خود کودک یا نوجوان را نیز مختل می کند. کودک به قدری ناهنجار رفتار می کند که آموزش او نیز تحت تاثیر قرار می گیرد.
کودک دائما تنبیه می شود و از مدرسه اخراج می شود. این دسته کودکان و نوجوانان بیشتر از دیگران در معرض خطر ترک تحصیل قرار دارند.
کودکی که این طور رفتار می کند، ارتباطات اجتماعی ضعیفی دارد. آنها تلاش می کنند دوست یابی کنند و روابط خود را حفظ کنند. اما معمولا رفتار بدشان این ارتباط را تحت تاثیر قرار می دهد.
با شروع نوجوانی، فرد درگیر مشکلات حقوقی و مجازات برای سوءمصرف مواد مخدر، رفتارهای خشن و نقض قانون می شود.

علت ابتلا به اختلال سلوک چیست؟

اختلال سلوک و درمان آن
محققان به طور دقیق نمی دانند چه چیزی باعث می شود کودک دچار این اختلال شود. ترکیبی از عوامل اجتماعی، روانی و بیولوژیک می توانند در این مسئله دخیل باشند. برخی از این عوامل عبارتند از:

ناهنجاری های مغز:

مطالعات تصویربرداری عصبی نشان می دهد که کودکانی که دجار این اختلال هستند دچار ناهنجاری های عملکردی در برخی از نقاط مغز هستند.
بخش پیش پیشانی مغز (که مسئول قضاوت است) می تواند یکی از این نواحی باشد.

ژنتیک:

مطالعات نشان می دهند که رفتارهای ضداجتماعی در ۵۰ درصد از موارد ارثی هستند.  علت این امر و ژن های دخیل در آن هنوز مشخص نیستند.

مسائل اجتماعی:

فقر، محل سکونت نابه هنجار، مدرسه بد، اختلافات خانوادگی، مشکلات روانی والدین، تربیت خشن و عدم نظارت بر کودک می توانند در ابتلا به اختلال سلوک نقش داشته باشند.

نقص های شناختی:

هوش پایین، مهارت های زبانی ضعیف و ناتوانی در اجرا می توانند کودک را مستعد این اختلال کنند.

همبودی (ابتلای همزمان)با دیگر اختلالات و مشکلات روانی:

کودکانی که دچار این اختلال هستند، ممکن است از اختلالات روانی دیگری نیز رنج ببرند.
برخی از رایج ترین اختلالات همراه با اختلال سلوک عبارتند از:
بیش فعالی-نقص توجه
خودزنی
سوءمصرف مواد مخدر
اختلال یادگیری
افسردگی و اضطراب
اختلال استرس پس از سانحه
عدم درمان این اختلال می تواند باعث پیشرفت آن به اختلال شخصیت ضداجتماعی در بزرگسالی شود.

تشخیص

برای تشخیص این اختلال در کودک باید از روانشناس مجرب کمک گرفت.
تشخیص در صورتی تایید می شود که تلاش برای تغییر رفتار کودک در مدرسه و خانه بی نتیجه مانده باشد.

درمان اختلال سلوک

روانشناس با کودک مصاحبه می کند، صحبت های او را ضبط می کند و از والدین و معلمان خواسته می شود که پرسشنامه ای را در مورد رفتارهای کودک پر کنند.
تست های روانشناسی و ابزارهای سنجش از دیگر مواردی هستند که به تشخیص اختلال سلوک کمک می کنند.

درمان:

نوع درمان به عوامل مختلفی از جمله، سن و شدت رفتارهای بد در کودک بستگی دارد.

رایج ترین شیوه های درمان عبارتند از:

روان درمانی:

درمان فردی زمانی مفید است که کودک می تواند از یادگیری مهارت های جدید مانند مهارت کنترل خشم و کنترل تکانه سود ببرد.

آموزش والدین:

درمان بر والدین و پرستاران متمرکز می شود. در این روش درمانی به والدین استراتژی های مدیریت رفتار و تکنیک های افزایش ایمنی در خانه در زمان خشم و خشونت کودک آموزش داده می شود.

خانواده درمانی:

از والدین، خواهر و برادران و دیگر اعضای خانواده خواسته می شود که برای درمان به همراه کودک حضور پیدا کنند. گاهی بهبود رابطه بین والدین و کودکان به بهبود رفتارهای بیمار بیانجامد.

اقامت در مرکز تربیت کودکان:

در مواردی که رفتار کودک از کنترل خارج می شود، برای ایمنی فرد و دیگران از این راهکار استفاده می شود. یک محیط درمانی می تواند به رفع مشکل اعتیاد، رفتارهای جنسی و خشونت کمک کند.

دارودرمانی:

دارویی برای درمان اختلال سلوک وجود ندارد. اما گاهی روانپزشک می تواند داروهایی را برای درمان یا تخفیف علائم اختلالات روانی همراه با این اختلال تجویز کند.
مداخله زودهنگام کلید درمان موثر است. بنابراین لازم است که والدین و معلمان از نشانه های این اختلال در کودکان و نوجوانان آگاه باشند تا کارهای ارجاع و درمان به موقع صورت گیرد.

چگونه با کودک مبتلا به اختلال سلوک باید رفتار کرد؟

مهم ترین مسئله در برخورد با این کودکان درمان و دریافت مشاوره است.
متاسفانه تحمل رفتارهای این کودکان برای والدین و اطرافیان بسیار سخت است.
مشاوره کودک و نوجوان تلاش می کند با آموزش مهارت های لازم برای اصلاح رفتار فرزند به والدین کمک کند.

برخی از این تکنیک ها عبارتند از:

اختلال سلوک و درمان آن
رفتار مقتدرانه والدین
حذف توجه منفی
تشویق رفتار مثبت
نظر شما درمورد این بیماری چیست؟ نظرتون رو با ما در میان بگذارید.

پاسخ دهید