نحوه برگزاری جلسات کاری

نحوه برگزاری جلسات کاری

نحوه برگزاری جلسات کاری

جلسات کاری در طول نیم قرن گذشته افزایش قابل توجهی در شرکت‌ ها داشته‌ و بهره‌ گیری حداکثری از این گردهمایی‌ ها، چالش حیاتی مدیران شده است. جلسات کاری همواره مورد انتقاد و دلیلی برای طنزپردازی کارمندان بوده‌ اند. این جلسات در صورت عدم مدیریت صحیح می‌ توانند تاثیر مخربی روی تیم و سازمان داشته باشند و باعث کاهش کارایی آنها شوند. با ما همراه باشید تا به شما راهکارهایی آموزش دهیم تا از این اتفاق جلوگیری کنید.

تعریف‌ جلسه‌

اگر چه‌ تعاریف‌ به‌ ظاهر متفاوت‌ از جلسه‌ ارائه‌ شده‌ است‌ با این‌ حال، این‌ تعاریف‌ از ارکان‌ مشترکی‌ برخوردارند. جلسه‌ را می‌ توان‌ گردهمایی‌ دو نفر یا بیشتر از کسانی‌ تعریف‌ کرد که‌ دارای‌ هدفهای‌ مشترک‌ هستند و ارتباطات‌ (شفاهی‌ و یا کتبی) را وسیله‌ اصلی‌ نیل‌ به‌ این‌ اهداف‌ قرار می‌دهند. (هینز: ۱۳۷۲) به‌ عبارت‌ دیگر، جلسه‌ گروهی‌ از افراد واحدهای‌ مختلف‌ سازمان‌ است‌ که‌ برای‌ انجام‌ وظایف‌ سازمانی‌ مشخص‌ به‌ طور موقت‌ یا دائم‌ دور هم‌ جمع‌ می‌ شوند.

انواع‌ جلسه‌

جلسات‌ متفاوتی‌ در سازمانها برگزار می‌ شود. گاهی‌ هدف‌ از جلسه‌ تبادل‌ اطلاعات‌ و گزارش‌ دهی‌ است، گاهی‌ توجیه‌ و قانع‌ کردن‌ دیگران‌ برای‌ انجام‌ کار و گاهی‌ تصمیم‌ گیری‌ درمورد یک‌ مساله‌ است. دویل‌ و استراوس‌ جلسات‌ را به‌ چهار نوع‌ زیر تقسیم‌ می‌ کنند:

۱- جلسه‌ حل‌ مساله: عبارت‌ حل‌ مساله‌ برای‌ افراد گوناگون‌ معنی‌ مختلفی‌ دارد. مشکل‌ به‌ موقعیتی‌ اطلاق‌ می‌ شود که‌ نتوان‌ آن‌ را تغییر داد. مشکل‌ می‌ تواند شامل‌ ابهام‌ درمورد یکسری‌ مقررات‌ جدید، نداشتن‌ نام‌ برای‌ محصول‌ و… باشد، آنچه‌ اهمیت‌ دارد این‌ است‌ که‌ وضعیت‌ موجود باید تغییر یابد. تا تمایلی‌ به‌ تغییر نباشد، مشکل‌ حل‌ نخواهد شد. یک‌ جلسه‌ حل‌ مساله‌ زمانی‌ خوب‌ جواب‌ می‌ دهد که‌ تمایل‌ به‌ تغییر در جلسه‌ وجود داشته‌ باشد.

۲- جلسه‌ تصمیم‌ گیری: جلسه‌ حل‌ مسائل، جلسه‌ برخورد با مساله‌ است‌ و الزاما تصمیم‌ گیری‌ نیست. درحالی‌ که‌ در یک‌ جلسه‌ تصمیم‌ گیری‌ فشار برای‌ تصمیم‌ گیری‌ نهایی‌ است. اگر سازمان‌ از ساختار سلسله‌ مراتبی‌ پیروی‌ می‌ کند، جلسه‌ باید تصمیم‌ گیرنده‌ نهایی‌ داشته‌ باشد. قبل‌ از هر جلسه‌ باید اطمینان‌ حاصل‌ شود که‌ همه‌ افراد از نحوه‌ تصمیم‌ گیری‌ آگاه‌ هستند و آن‌ را قبول‌ دارند. در برخی‌ از موارد مدیران‌ قبل‌ از تشکیل‌ چنین‌ جلساتی، تصمیم‌ را خود اتخاذ می‌ کنند و از افراد به شکل‌ صوری‌ استفاده‌ می‌ کنند. در چنین‌ مواردی‌ بهتر است‌ به‌ جای‌ جلسه‌ تصمیم‌ گیری‌ یک‌ جلسه‌ استفاده‌ از اطلاعات‌ تشکیل‌ شود و مدیر تصمیم‌ خود را بگیرد.

۳- جلسه‌ گزارش‌ دهی‌ و اطلاع‌ رسانی: درصدی‌ از جلسات‌ اداری‌ مخصوص‌ گزارش‌ دهی‌ و استفاده‌ از اطلاعات‌ است. هدف‌ مدیران‌ از برگزاری‌ چنین‌ جلساتی، برقراری‌ اعتماد و حصول‌ اطمینان‌ از انجام‌ کارهاست. مبادله‌ اطلاعات، حکم‌ اکسیژن‌ برای‌ هر سازمان‌ اداری‌ است. از طریق‌ مبادله‌ اطلاعات‌ است‌ که‌ کارکنان‌ می‌ توانند مشکل‌ سازمان‌ خود را حل ‌و فصل‌ کنند. یک‌ مدیر از راه‌ مبادله‌ اطلاعات، قادر است‌ از تمام‌ دانشها، اطلاعات، تجربیات‌ و عواطف‌ اعضای‌ خود به‌ منظور پیشبرد اهداف‌ سازمان‌ استفاده‌ کند. در نتیجه‌ عدم‌ اطلاع‌ رسانی، سوء ظن‌ دربین‌ اعضاء سازمان‌ پرورش‌ می‌ یابد و گاهی‌ به‌ حوادث‌ ناهنجار می‌ انجامد. مبادله‌ اطلاعات‌ عمودی‌ که‌ از بالا به‌ پایین‌ صورت‌ می‌ گیرد نسبت‌ به‌ مبادله‌ اطلاعات‌ افقی‌ که‌ میان‌ مقامات‌ همسطح‌ جاری‌ است‌ از اهمیت‌ بیشتری‌ برخوردار است.

۴- جلسه‌ ارزیابی‌ (بازخور): پویایی‌ جلسات‌ بازخور، متفاوت‌ از جلسات‌ گزارش‌ دهی‌ است. در چنین‌ جلساتی‌ افراد زیادی‌ اظهارنظر و پیشنهاد ارائه‌ می‌ کنند. این‌ گونه‌ جلسات‌ ارزشمند است‌ چرا که‌ هریک‌ از افراد فرصت‌ مشارکت‌ و گوش‌ دادن‌ به‌ نظریات‌ دیگران‌ را دارد. برخلاف‌ جلسات‌ گزارش‌ دهی، جلسات‌ بازخور باید سازمان‌ یافته‌ و برنامه‌ ریزی‌ شده‌ باشد.

هدف از جلسات چیست

تمام جلسات باید دارای هدف باشند. ما جلسات را برگزار می‌ کنیم تا در مورد موضوعی بحث کنیم و به تصمیم‌ گیری برسیم. ممکن است هدف‌ این باشد که با کارمندان خود در جریان آخرین گزارشات و اطلاعات قرار گیریم، بنابراین نتیجه‌ این خواهد بود که اطلاعات شما تکمیل می‌ شود و در جریان آخرین امور قرار می‌ گیرید. این مساله مهم است که تمامی ‌شرکت‌ کنندگان هدف و نتیجه مورد نظر جلسه را درک کنند. به‌ عبارت‌ دیگر موضوع‌ جلسه‌ باید برای‌ همه‌ افراد روشن‌ و واضح‌ باشد. برگزاری‌ جلسات‌ بدون‌ اهداف‌ مشخص‌ و روشن، تلف‌ کردن‌ وقت‌ گرانبها است.

چه کسانی باید در جلسه شرکت داشته باشند

نحوه برگزاری جلسات کاری

این سوال نیاز به تفکر و بررسی دارد، زیرا تنها افرادی باید حضور داشته باشند که برای هدف جلسه مناسب هستند. اگر هدف از برگزاری جلسه بحث و گفت‌ و گو و رسیدن به یک تصمیم‌ گیری است، هر چه تعداد شرکت‌ کنندگان بیشتر باشد احتمال ‌اینکه به نتیجه گیری برسید کمتر است. در نظر داشته باشید چه کسانی مورد نیاز هستند:

۱- افرادی که می‌ توانند اطلاعاتی را ارائه دهند.
۲-  کسانی که قسمتی از روند تصمیم‌ گیری هستند.
۳- افرادی که باید از مسائل مطرح شده در جلسه مطلع شوند، البته فقط افراد کلیدی را در نظر بگیرید؛ زیرا دیگران می‌ توانند با حضور داشتن تنها دقایقی در جلسه اطلاعات لازم را به دست آورند.

ممکن است لیست شرکت‌ کنندگان بسیار طولانی شود و اغلب اوقات برگزارکنندگان جلسه از هرکسی که تمایل نشان بدهد دعوت می‌ کنند.‌این امر منجر به حضور بیش از حد افراد می‌ شود. همه سعی بر مشارکت و همکاری در جلسه را دارند، اما در‌ این میان ممکن است برخی افراد از هدف اصلی جلسه منحرف شوند. به یاد داشته باشید که شرکت در جلسه وقت گیر است، بنابراین تنها کسانی را دعوت کنید که باید حضور داشته باشند.

همچنین افرادی هستند که بدون در نظر گرفتن ضرورت حضورشان در جلسه، تمایل دارند در تمامی‌ جلسات شرکت داشته باشند. هنگامی ‌که تصمیم گرفتید حضور چه کسانی در جلسه ضروری است، برای شرکت دادن افراد نامناسب در جلسه تحت فشار دیگران قرار نگیرید. البته می‌ توانید مودبانه به آنها پیشنهاد دهید که بعد از جلسه دقایقی آنها را به حضور می‌ پذیرید.

راهکارهایی برای افزایش کیفیت جلسات کاری

نحوه برگزاری جلسات کاری

با این هشت نکته برای افزایش کیفیت جلسات کاری خود اقدام کنید:

۱- دستورالعمل جلسه کاری را از قبل در اختیار حاضرین قرار دهید

اگر همه حضار دستور العمل جلسه و موضوعات مورد بحث در آن را در اختیار داشته باشند و خود را برای آن آماده کرده باشند در زمان و کیفیت جلسه بهبود قابل توجهی حاصل می شود. بهتر است مسئول برگزاری جلسه سرفصل های جلسه و خلاصه جلسه را روز قبل در اختیار حاضرین قرار دهد تا آنها با آمادگی در جلسه حاضر شوند.

۲- شخصی را به عنوان مسئول جلسات معین کنید

کسی را به سمت مسئول برگزاری جلسات تعیین کنید تا محتوا و اهداف جلسه را پیش و بعد از برگزار در اختیار همه قرار دهد. پیگیر حضور افراد در جلسه باشد و نظم جلسه را برقرار کند. کسی را انتخاب کنید که روابط عمومی قوی داشته باشد و مورد اعتماد و احترام همه حضار باشد. علاوه بر این لازم نیست کسی به طور تمام وقت به این کار مشغول باشد، این وظیفه را به صورت ضمنی به یکی از کارمندان هر واحد اختصاص دهید.

۳- در صورت امکان ابزار الکترونیکی را رها کنید

در اکثر جلسات زنگ خوردن های پیاپی موبایل و نلفن اعضا در جلسه وقفه و اخلال ایجاد می کند و تمرکز اعضا را به هم می زند. حتی الامکان از اعضا بخواهید گوشی های تلفن و دیگر ابزارهای الکترونیک خود را به جلسه نیاورند تا جلسه با حضور ذهنی بالای اعضا و با سرعت بهتری برگزار شود.

۴- تعداد اعضا بین ۴ تا ۷ نفر باشد

اگر اعضای حاضر در جلسه زیاد باشد سرعت و کیفیت برگزاری جلسه آسیب می بیند. اگر اعضا زیاد باشد باید زمان زیادی را صرف دور هم گردآوردن اعضا کرد و همچنین احتمال انحراف جلسه از دستور جلسه زیاد می شود. بهتر است تعداد اعضا از هفت نفر بیشتر نشود و تنها کسانی در جلسه باشند که ارتباط مهمی با موضوع دارند.

۵- مثل قطارهای سویسی باشید

در سویس قطارها به ندرت حتی یک دقیقه تاخیر دارند و اگر ده دقیقه تاخیر رخ دهد یعنی یک فاجعه رخ داده است! زمان های دقیقی برای جلسه تعیین کنید به طور مثال ۸:۱۵ الی ۸:۴۰ ؛ با این کار اعضا ملزم می شوند راس ساعت در جلسه حضور پیدا کنند. برای این که اعضا به این زمان ها التزام نشان دهند خودتان به عنوان مدیر جلسه، همیشه جلسات را راس ساعت شروع کنید و به نبودن عده ای از اعضای جلسه اهمیت ندهید. اگر اعضا التزام شما به زمان بندی شروع و پایان را ببینند حتما به این برنامه عمل می کنند.

۶- اگر ممکن است به جای جلسه از ایمیل استفاده کنید

اگر قرار است جلسه شما تنها به اعلام تغییرات و به روزرسانی ها در مورد یک قضیه خلاصه شود و قصد همفکری و طرح موضوع را ندارید بهتر است کلا جلسه برگزار نکنید. اگر ممکن است یک فایل جامع و کامل در مورد تغییرات ایجاد کنید و برای حاضرین در جلسه ارسال کنید. جلسات باید محل تعامل و همکاری باشند نه محلی برای خواندن محتوای یک فایل از پیش تهیه شده.

۷-از فضای بیرون استفاده کنید

اگر تعداد اعضای جلسه کم است و می توانید از کارهای کاغذبازی صرف نظر کنید خیلی خوب است که جلسه را به جای پشت میز در حیاط سازمان و یا در حال قدم زدن برگزار کنید. استفاده از هوای باز و همچنین تنوع ایجاد شده باعث می شود روحیه و انرژی شما در جلسات چندبرابر شود.

۸- ده دقیقه آخر را به خلاصه کردن اختصاص دهید

در ده دقیقه آخر از همه بخواهید توجه خود را به جلسه معطوف کنند و آنچه باید انجام دهند را به خوبی متوجه شده اند. خلاصه ای از خروجی جلسه را به همه بگویید و مطمئن شوید همه از آنچه باید در ادامه انجام دهند اطلاع کامل دارند.

اشتباهات مدیران در جلسات کاری

نحوه برگزاری جلسات کاری

در ادامه می خواهیم به ۳ اشتباه رایج و اساسی که مدیران در جلسات کاری و حرفه ای مرتکب می شوند، بپردازیم.

بدون هدف یا قصد مشخص به برگزاری جلسه اقدام می کنید

وقتی جلسه ای را بدون نکته یا هدف مشخصی برگزار می کنید که هیچ الزامی برای برگزاری آن وجود نداشته، کارمندان از آن به عنوان جلسه به دردنخور یاد خواهند کرد. تمامی جلسات در ورای گزارش الزامی خود باید دارای هدف و نکته اصلی باشند. باید نقطه شروع و اتمام جلسه خود را از پیش مشخص کنید و برای آن قصد و برنامه تعیین کنید.

رفتار شما باعث حواس پرتی می شود

برخی از مدیران در خلال جلسه دست به اعمالی می زنند که از نظر کارمندان ناشایست است و حواس آن ها را پرت می کند. سعی کنید در خلال جلسه از پاسخ دادن به تلفن همراه یا آب خوردن و قطع کردن جلسه برای صحبت کردن با کسی دوری کنید.

از ابزارهای هوشمند به خوبی استفاده نمی کنید

ابزارهای تکنولوژی که در جلسات کاری استفاده می شوند عبارتند از ویدیو کنفرانس، پاورپوینت و مجموعه کامل آفیس و پرژوکتور. اما الزامی وجود ندارد که این ابزارها همیشه مفید باشند. گاهی این ابزارها در طی جلسه دچار اختلال می شوند و نظم آن را درهم می ریزند. قطع و وصل شدن پروژکتور یا ویدیو کنفرانس باعث عدم تمرکز حواس کارمندان خواهد شد. همیشه برای انجام یک جلسخ بدون نیاز به این تکنولوژی ها هم مهیا باشید تا اگر احتمالا مشکلی رخ داد، بتوانید به ادامه ارایه خود بپردازید.

پیامدهای انجام چند وظیفگی در جلسات کاری

انجام چند وظیفگی (انجام چندین کار هم‌ زمان) در جلسات کاری، به دیگر کارکنان این پیام را می‌ رساند که «اگر به موضوعات جلسه توجهی نداشته باشید، اشکالی ندارد». بر اساس نتایج تحقیقات، مدیرانی که در حین برگزاری جلسات به طور مداوم در حال ارسال پیام با گوشی خود یا ارسال ایمیل هستند، زیردستان آن‌ ها حدود ۲٫۲ برابر بیشتر از دیگران احتمال انجام چندوظیفگی در جلسات را دارند.

دلیل این امر این است که انجام چند وظیفگی یک استراتژی برای نجات روزهایی با جلسات زیاد و پشت سر هم است. با این حال، تحلیل‌ های صورت‌ گرفته قادر به اثبات چندوظیفگی به عنوان یک استراتژی نیستند. چند وظیفگی به نظر یک عادت یا انتخاب می‌ آید نه یک امر اجتناب‌ ناپذیر. مدیرانی که ۱۰ تا ۱۵ ساعت در هفته جلسه برگزار می‌کنند به اندازه‌ ی مدیرانی که بیش از ۳۰ ساعت در هفته جلسه برگزار می‌ کنند در معرض چندوظیفگی قرار دارند.

پذیرایی در جلسات کاری

وقتی برای خودمان، دیگران و مهمان احترام قائل باشیم و نوع جلسه را به دقت پیش‌ بینی کرده باشیم و زمان و سرفصل‌ ها را دقیق گفته باشیم، پذیرایی خود به خود مشخص می‌ شود. خوردن در حین صحبت کردن دیگری وقتی جلسه رسمی و جدی است، دور از شان ما و مهمان و مخاطب ماست. اما همین میوه پوست کردن پرتقال و خیار و موز و کیوی و سیب و… در جلسات خودمانی‌ تر مجموعه‌ ی ما و یا دورهمی‌ هایی که می‌ خواهیم گپ بزنیم خیلی هم می‌ چسبد.

در دو مورد آخر حرفی ندارم اما وقتی کمی جلسه رنگ و بوی رسمی به خود می‌ گیرد یا قرار است نتیجه‌ ای مشخص داشته باشیم و محتوای جلسه مهم است، بهتر است یکی از دو کار زیر را انجام بدهیم.
۱- پذیرایی را در یک سالن یا اتاق دیگر فراهم کنیم (حتی اگر جایی برای اینکار نداریم می‌ توانیم روی یک میز دیگر استفاده کنیم) و مدتی که از جلسه گذشت، یک استراحت کوتاه بدهیم و دوباره برای صحبت‌ ها برگردیم.
۲- اگر امکان اجرای روش دوم نیست؛ بعد از زمانی مشخص، پذیرایی را تقسیم کنیم؛ همه با هم میل کنند و بعد از چند دقیقه جمع کنند و ببرند و به ادامه جلسه بپردازیم.

قوانین جف بزوس برای جلسات کاری

نحوه برگزاری جلسات کاری

جف بزوس، بنیانگذار شرکت فروش آنلاین آمازون و ثروتمندترین مرد جهان برای برگزاری جلسات کاری خود قوانینی دارد که عبارتند از:

۱- قانون دو پیتزا برای کل تیم

جف بزوس می‌ گوید: «ما در جلسات خود تیم‌ هایی با تعداد اعضای کم تشکیل می‌ دهیم. در واقع تعداد اعضای این تیم‌ ها به اندازه‌ ای است که دو پیتزا برای غذا دادن به آن‌ ها کافی باشد. ما به این قانون دو پیتزا برای کل تیم می‌ گوییم.‌» اگر در جلسات شلوغ شرکت کرده باشید دلیل وضع این قانون را بهتر متوجه می‌ شوید. هرقدر تعداد افراد شرکت کننده بیشتر باشد، تعداد نظرات نیز بیشتر می‌ شود. درنهایت نتیجه‌ گیری و رسیدن به یک تصمیم واحد سخت‌ تر می‌ شود.

حال تصور کنید اگر هرکدام از این افراد شرکت کننده بخواهد جلسه را دست بگیرد و نظر خودش را به دیگران تحمیل کند چه اتفاقی خواهد افتاد. همه حرف خودشان را می‌ زنند و هیچ کس به صحبت‌ های طرف مقابل گوش نمی‌ دهد. اما قانون دو پیتزا اجازه‌ی اظهار نظر و به اشتراک گذاشتن ایده را برای همه فراهم می‌ کند، انعطاف‌ پذیری شرکت کنندگان بالا می‌ رود و مدیریت آ‌ن‌ ها آسان‌ تر است.

۲- استفاده از پاورپوینت ممنوع

جف بزوس با افتخار در مورد این قانون می‌ گوید: «در شرکت آمازون از هیچ پاورپوینتی استفاده نمی‌ شود. در جلسات کاری ما همیشه یک نفر یادداشت‌ های چند صفحه‌ ای (معمولا ۶ صفحه‌ ای) درست می‌ کند. این یادداشت‌ ها از جملات واقعی تشکیل شده‌ اند، موضوع، اسم و فعل دارند و تنها حاصل سر هم بندی کردن چند نکته نیستند.» جف بزوس اخیرا در نامه‌ ای به سهام‌ داران، روش تهیه‌ ی یادداشت‌ هایی که شاید بیش از یک هفته برای نوشتنشان زمان نیاز باشد را توضیح داد. او گفت: «یادداشت‌ هایی که مد نظر ما هستند چندین بار توسط همکاران ویرایش شده و بهبود داده می‌ شوند.

معمولا چند روز برای کامل کردن آن‌ ها زمان لازم است و سپس دوباره توسط همکار دیگری با افکار جدید ویرایش می‌ شود. کامل کردن این یادداشت‌ ها قطعا کاری نیست که در طول یک یا دو روز انجام شود.» تهیه‌ ی چنین یادداشت‌ هایی پیش از برگزاری جلسه، ایده‌ ی بسیار خوبی است زیرا مغز انسان داستان سرایی را بهتر از داده‌ های دشوار تحلیل می‌ کند. این یادداشت‌ ها به نویسنده کمک می‌ کند افکاری که پشت ایده‌اش داشته را بهتر توضیح دهد و اعضای تیم نیز در طول جلسه درک بهتری از مفهوم ایده‌ی او داشته باشند. البته تمام این کارها بدون آمادگی اعضای شرکت کننده در جلسه معنایی نخواهد داشت و قانون سوم نیز برای جلوگیری از همین مشکل وضع شده است.

۳- شروع با سکوت

جف بزوس می‌ گوید: «ما یادداشت‌ های آماده شده را در سکوت کامل در طول جلسه می‌ خوانیم. تمام شرکت کنندگان دور یک میز می‌ نشینند و معمولا نیم ساعت طول می‌ کشد تا همه یادداشت را بخوانند. زمان در اینجا اهمیتی ندارد و ممکن است خواندن برخی یادداشت‌ ها بیشتر طول بکشد. بعد از خواندن یادداشت همه در مورد آن بحث می‌ کنند.»

انجام این کار فوق‌ العاده سودمند است زیرا توجه تمام افراد شرکت کننده را به یک موضوع خاص معطوف می‌ کند. همچنین آمادگی شخصی که کنترل جلسه را برعهده دارد را نیز بالا می‌ برد. نوشتن این یادداشت‌ ها ساده نیست و نیاز به تمرکز بالایی دارد. نوشتن جملات کامل بسیار سخت‌ تر از نوشتن نکات پاورپوینتی است. شخصی که یادداشت ۶ صفحه‌ ای ساختار یافته می‌ نویسد محال ممکن است که تفکر واضح نداشته باشد.

جف بزوس همچنین می‌ گوید: «زمانی که این قانون وجود نداشت اغلب مدیرانی که در جلسه حضور پیدا می‌ کردند مانند بچه‌ های دبیرستانی در مورد خواندن یادداشت‌ ها دروغ می‌ گفتند. همه‌ ی ما سرمان شلوغ است و بسیار طبیعی است که زمان کافی برای خواندن این یادداشت‌ ها را نداشته باشیم. به همین دلیل نیم ساعت اول جلسه به این کار اختصاص داده شده است تا همه یادداشت‌ ها را بخوانند و هیچ کس بهانه‌ ای برای عدم آمادگی نداشته باشد.»

چکیده
اکثر کارمندان به جلسات کاری به چشم زمان های پرت و از دست رفته ای نگاه می کنند که تنها خروجی اش خستگی و بی انگیزگی است. امروزه اکثر جلسات کاری خروجی خاصی ندارند و فقط وقت حاضرین را تلف می کنند. با بهبود نتیجه و خروجی جلسات کاری می توان خروجی منابع انسانی را افزایش داد. در این مقاله روش های بهتر برگزار کردن جلسات کاری را برای شما بیان نمودیم که امیدواریم مورد استفاده تان قرار گرفته باشند.

پاسخ دهید