تربیت فرزند

تربیت

تربیت فرزند

درک شخصیت و خلق و خوی کودک یکی از اصلی ترین شیوه های تربیتی مناسب کودکان است که سبب شناسایی بهتر استعدادها و تمایلات کودکان نیز می شود. روش های متفاوتی برای تربیت کودک وجود دارد که والدین می توانند با آگاهی از آن ها کودکان خود را تربیت کنند و یک روش قطعی و صحیح برای تربیت کودکان وجود ندارد. در این مقاله با ما همراه باشید تا شما را با نکاتی برای تربیت صحیح فرزندان خود آشنا کنیم.

نحوه برخورد با فرزند

نحوه برخورد والدین با کودکان ارتباط مستقیمی با تربیت آنان دارد . برخورد های تربیتی والدین شامل میزان عشق و محبت و محدودیت هایی برای فرزندانشان است. به طوری که مجبت والدین به فرزندان موجب ایجاد احساس آرامش کودکان و برقراری ارتباط بهتر کودک با والدین می شود، هم چنین والدین با محدودیت هایی که برای فرزندان خود قایل می شوند می توانند عکس العمل غیر متعادل وتندی در مقابل رفتار کودک خود نشان ندهند و در مقابل او سلطه جویانه ظاهر شوند .

واکنش تند والدین در مقابل کودکان سبب می شود والدین کودکان خود را تنبیه بدنی کنند و هیچ پیشبرد تربیتی برای کودکان ندارد اما واکنش متعادل باعث می شود تا والدین به نتیجه دلخواه خود در تربیت فرزند برسند. والدینی که از شیوه تربیتی محبت زیاد در مقابل کودکان استفاده می کنند، باید صحبت بیشتری با فرزندان خود داشته باشند و وقت بیشتری را صرف آن ها کنند .

تربیت

تربیت صحیح فرزندان در خانواده

والدینی که از روش قرار دادن محدودیت های زیاد برای تربیت کودکان استفاده می کنند باید قبول کنند که روش صحیحی را به کار نمی برند و مانند زمان های قدیم دیکتاتورانه با کودکان رفتار می کنند. هدف از تربیت کودکان، باید آموزش احترام گذاشتن متقابل به آن ها و آماده کردن آن ها برای پیروی از قوانین اجتماعی است و فرقی نمی کند که کدام شیوه تربیتی را بکار می برید.

شما باید شیوه تربیتی را انتخاب کنید که با آن ارتباط بهتری برقرار کرده اید . برخی از والدین شیوه ای را بر می گزینند که والدینشان برای تربیت آنان داشته است زیرا می پندارند که این شیوه بر روی آنان تاثیر گذار بوده اما برخی از والدین با شیوه تربیتی که والدینشان برای آنان داشته به هیچ وجه موافق نیستند.

محبت و محدودیت زیاد بهتر از محبت و محدودیت کم عمل می کند زیرا میزان محبت و محدودیت کم سبب ایجاد شخصیت پایین در کودکان می شود. برخی از والدین به دلیل اینکه کودکانشان برداشت منفی از گفته ها و کارهایشان نداشته باشند ترجیح می دهند. هیچ کاری به کار فرزندش نداشته باشند که چنین تصوری کاملا سطحی و به علت ساده کردن وظایف است و هیچ تاثیری در تربیت فرزند ندارد.

هیچ گاه زور و اجبار غیرضروری را به فرزندان خود تحمیل نکنید و بیش از اندازه آن ها را خسته نکنید تا مجبور شوند دست به مخالفت های شدید بزنند و بهتر است به جای متوسل شدن به زور با محبت فراوان با کودکتان برخورد کنید. عشق و محبت خود را تا جایی که توان دارید نصیب کودکان کنید ودر صورت لزوم حد و مرزهای مشخصی برای آن ها تعیین کنید. از شیوه پرخاشگرانه و سلطه جویانه فقط در زمانی استفاده کنید که جان فرزندانتان در خطر بود .

تربیت

نکاتی برای تربیت فرزند

۱- احترام به شخصیت کودک
۲- در استفاده از روش های تربیتی صبور باشید
۳- شیوه تربیتی متناسب با کودک خود را بیابید
۴- به دنبال ریشه بعضی رفتارها در کودکانتان باشید

۵۰ نکته مهم برای پرورش و تربیت فرزند 

۱-  کنترل امور را به‌دست بگیرید
۲-  پر پرواز کودک‌ تان را نچینید
۳-  سعی نکنید همه چیز را درست کنید
۴- به خاطر داشته باشید که تربیت معادل با تنبیه نیست
۵- انرژی خود را صرف مسائل مهم کنید
۶- با کودکان تان بازی کنید
۷-  هر روز با هم کتاب بخوانید
۸-  هر روز زمانی مخصوص برای او داشته باشید
۹-  وقت گذراندن با پدر را ترغیب کنید
۱۰-  اوقاتی شیرین با فرزندان تان خلق کنید
۱۱- الگویی شایسته‌ برای فرزندان تان باشید
۱۲-  وقتی مرتکب خطایی شدید به آن اعتراف کنید
۱۳- در روش زندگی تان کمی بیشتر مراقب محیط زیست باشید
۱۴- محبت خود را به همسرتان در مقابل کودکان نشان دهید
۱۵-  به تفاوت‌های خود و همسرتان در روش های فرزند پروری احترام بگذارید
۱۶-  تمجید خود را دقیق بیان کنید
۱۷-  رضایت خود را از کارهای خوب فرزندتان به او نشان دهید
۱۸-  پشت سر کودک‌تان حرف بزنید
۱۹- به خودتان استراحت بدهید
۲۰-  به حس ششم مادرانه ی خود اعتماد کنید
۲۱-  «نه» گفتن را بیاموزید
۲۲- در برابر بی احترامی فرزندتان قاطعانه عمل کنید
۲۳-  برنامه ی تربیتی خود را به دیگران منتقل کنید
۲۴-   سؤال «تو‌-محور» را هر روز از فرزندتان بپرسید
۲۵-  ترفند «شجاعت» را به فرزندتان بیاموزید
۲۶-  احساسات عمیق فرزندتان را تصدیق کنید
۲۷-  به فرزندتان بیاموزید شهروند مسئولی باشد
۲۸-  فرزندتان را لوس بار نیاورید
۲۹-  به او بگویید آدم خوب کیست
۳۰-  به آنها توضیح دهید چرا ارزش ها مهم هستند
۳۱- هر شب وقت شام «حلقه‌ی سپاسگزاری» تشکیل دهید
۳۲-  یک غذای به خصوص را به دفعات درست کنید
۳۳-  از جنگ بر سر غذا اجتناب کنید
۳۴- حداقل یک وعده ی غذایی را خانوادگی میل کنید
۳۵-  بگذارید فرزندتان غذا را انتخاب کند
۳۶-  فرزندانتان را به یک اندازه دوست داشته باشید
۳۷-  هر زمان که دل تان خواست به آنها بگویید دوست شان دارید
۳۸-  به یاد داشته باشید که شما مالک فرزندتان نیستید
۳۹-  لحظات را مزه مزه کنید
۴۰-  برای ارتباط با نوزادتان از زبان اشاره استفاده کنید
۴۱-  تلویزیون را در هال قرار دهید
۴۲-  زمینه ی فعالیت بدنی فرزندتان را فراهم کنید
۴۳-  واکسیناسیون فرزندتان را به موقع انجام دهید
۴۴-  از لبخند فرزندتان محافظت کنید
۴۵-  درباره ی ایمنی هوشیار باشید
۴۶-  به حرف پزشک کودک تان گوش دهید
۴۷-  از کرم ضدآفتاب مخصوص کودکان استفاده کنید
۴۸-  نوزادتان را زمانی که خواب‌آلود است در جایش بگذارید
۴۹-  آموزش استفاده از توالت را به‌موقع آغاز کنید
۵۰-  همیشه راست بگویید

تشویق و تنبیه

تربیت فرزند

تشویق و تنبیه، دو اهرم بسیار مهم برای کنترل، تعدیل و تقویت رفتار انسان است. همه انسان ها به طور فطری، نیاز دارند که در جایگاه خود به آنان توجه و از آنان تقدیر شود.

اعتماد به نفس و عزت نفس

ایجاد اعتماد به نفس، یکی از مؤثرترین عوامل برای جهت دهی مثبت به احساسات کودک است. رفتار آزاد منشانه و محترمانه و درک احساسات کودک، سبب می شود که او احساس قدر و ارزش کند. عزت نفس، سبب بهره وری فرد از نیروی ی تفکر و به کارگیری آن در امور زندگی است.

۱- احساس لیاقت، بازتاب اعتماد به نفس است.
۲- بر اثر دلگرمی، عزت نفس در شخص افزایش می یابد.
۳- همه انحراف ها و اختلاف های رفتاری، در نتیجه زیان دیدن و لکه دار شدن عزت نفس افراد است.
۴- تکیه بر توانایی های شخص، وسیله ای برای پیشرفت و حرکت اوست.
۵- ایجاد امنیت خاطر، زمینه حرکت و خلاقیت ذهنی کودک را فراهم می کند.
۶- احساس بی لیاقتی و حقارت، سبب راکد شدن جریان فکری و رکود ذهنی فرد می شود

کودک و شخصیت

۱- یکی از راه های شخصیت دادن به کودک، سلام کردن به اوست.
۲- خانواده، اساسی ترین بستر رشد شخصیت مطلوب کودکان و نوجوانان است.
۳- الگوهای محبوب بچه ها، بزرگسالانی هستند که شخصیت آنها، آمیزه ای از محبت و عطوفت است و هرگز پرخاش نمی کنند.
۴- باید زمانی به سخن گفتن با کودک لب گشود که کودک علاقه مند به شنیدن باشد.
۵- کودک، همچون گلی است که در موقعیت مناسب و زمینه مساعد شکوفا می شود و اگر زودتر از موقع باز شود، به زودی پژمرده خواهد شد.
۶- مناسب ترین زمان برای درخواست از کودک، هنگامی است که زمینه های احساس نیاز و علاقه به انجام دادن کاری را در آنها مشاهده کنیم.
۷- تا زمانی که رفتار با کودک همراه با تفاهم نباشد، نفوذ در وی ناممکن است.

پرهیز از زورگویی در تربیت فرزند

در امر تعلیم و تربیت روح لطیف انسان، عامل زور، ناموفق است. همان گونه که غنچه گل با زور و فشار شکوفا نمی شود.

رفتار محبت آمیز با کودک

اگر کودکان احساس کنند تحت فشار یا اجبار نیستند، از کار خلاف خود دست بر می دارند.

استفاده از صبر و سکوت به موقع

برای برقراری ارتباط مثبت با فرزندان، افزون بر کلام، صبر و سکوت نیز لازم است.

احترام متقابل

برای برقراری ارتباط درست با کودکان و نوجوانان، باید کار را با نشان دادن احترام متقابل به آنان شروع کرد.

کودکی کردن کودک

کودک باید در دوران کودکی، به قدر کافی کودکی کند. هرگونه شتاب زدگی کودکانه برای خروج زودرس از این مرحله، رشدیافتگی و بزرگ منشی او را با تأخیر روبه رو می کند.

ناکامی های سازنده

ناکامی کودک به اندازه و به تناسب ظرفیت تحمل او، نه تنها از رشد و تعالی او نمی کاهد، پرورش و تقویت اراده و پشتکار او را نیز موجب می شود.

تربیت واقع گرایانه کودک نه سلیقه ای

گاهی می بینیم که پدر و مادری می خواهند، فرزند خود را به آن چیزی وادار کنند که خود دوست داشتند انجام دهند، اما موفق نشدند. این یعنی، نوعی سوء استفاده از کودک و به بند کشیدن روان و بازیچه قرار دادن او به منظور تحقق خواسته های سرکوب شده خود.

شما می توانید، مهر خود را به کودکان بدهید، ولی نباید اندیشه و سلیقه و آرزوی خود را به آنها بدهید. شما می توانید، جسم و تن آنها را در خانه نگاه دارید، ولی روح آنها باید در گستره ای از وسعت آینده پرورش یابد. شما می توانید، بکوشید مانند آنها باشید، ولی نکوشید تا آنها را مانند خود کنید؛ زیرا زندگی واپس نمی رود و در بند دیروز نمی ماند. ما مالک فرزندان خود نیستیم، ما محافظ آنها هستیم.

تربیت فرزند

تربیت دینی فرزند

مهم ترین بخش تربیت، در خودشکوفایی، خودگستری و خودشناسی است که اینها همه، مقدمه ای برای خداشناسی است.کودکان باید در متن جنجال ها و هیاهوی زندگی روزانه، لحظه هایی را برای خلوت کردن با خود، ارتباط با خالق خود و تمرین دعا و نیایش برای بیان نیازهایشان با خداوند متعال داشته باشند.باید دانست که منشأ تربیت، تنها ارائه درستی ها به کودک نیست، بلکه ایجاد عشق و رغبت به درستی ها نیز هست.

محبت عملی به کودک

در دوست داشتن، محبت کردن و احترام گذاشتن به فرزندان، نباید فقط به الفاظ زیبا و کلمات خوب بسنده کرد، بلکه باید کوشید در این مفاهیم در قالب رفتارهایی چون توجه کردن، گوش دادن، در آغوش کشیدن، تأیید کردن و اهمیت دادن به گفتار کودک و نشان داده شود.

آشنا کردن کودک با مسائل و مشکلات زندگی

آگاه شدن کودکان از اموری چون مرگ، بیماری، رنج، ناکامی و ناامنی می تواند، آنها را در شناخت درست زندگی و درک قدر و ارزش سلامتی، آسایش، لذت و امنیت یاری رساند. آگاه شدن کودکان از مرگ عزیزان و چگونگی مقابله با این رویداد، یکی از نیازهای اساسی آنها برای کسب مهارت های بهداشت روانی است.

پاسخ گویی درست به کودک

پرسش های کودکان را جدی بگیرید و پیش از پاسخ دادن فوری، بدانید که آنها در چه سنی هستند، چگونه می فهمند و چرا این سؤال ها را می پرسند و با چه تجربه و قرینه ذهنی ای می توان، پاسخ متناسب با سن و شرایط و ظرفیت آنها ارائه داد. درست است که ما از بچه ها بیشتر می دانیم، ولی معلوم نیست که لزوما بهتر از آنها بدانیم.

پاسخ گویی کافی به خواسته های کودک

هر چه به خواسته های کودک بیشتر پاسخ دهیم، دایره اسارت او تنگ تر و ظرفیت تحمل او کمتر و دامنه درخواست های او گسترده تر می شود.

تربیت فرزند بر اساس آینده

کودکان نباید تنها برای زمان حال، بلکه باید برای زمان خود، فراتر از «اینجا» و «اکنون» تربیت شوند. محدود کردن دایره تربیت و رشد کودک در زمان حال، ظلمی است که ناخواسته به او تحمیل می شود و مانع رشد و بالندگی شخصیت او می شود.

تربی فرزند

آموزش خویشتن داری به کودک

یکی از هنرهای اصلی در تربیت فرزند، آموزش مهارت خویشتن داری به اوست تا او بتواند، در میانه بحران ها، بی ثباتی ها و ناگواری های زندگی، یک پارچگی، ثبات و میانه روی خویش را حفظ کند.

توجه به تفاوت های فردی در امر تربیت

مقایسه کردن، موفقیت دیگران را به رخ فرزند خود کشیدن، خواسته های غیرواقع بینانه از او داشتن و تفاوت های فردی را نادیده گرفتن، خطاهای تربیتی مهمی هستند که گاه آثاری ویرانگر دارند.

کودکان را نباید با هم مقایسه کرد. آنها استعدادهایی متفاوت با هم دارند. اگر کودکی که در زمینه ای استعداد کمتری دارد، نباید او را به این دلیل سرزنش کنیم. بلکه باید او را یاری دهیم تا در آن زمینه تا حد ممکن ضعف های خود را جبران کند، ولی هرگز انتظار نداشته باشیم، او در آن زمینه مانند فردی که استعداد بیشتری دارد، پیشرفت کند.راه برخورد با کودکانی که استعداد کمتری دارند، این است که به پیشرفت آنها هر چند اندک باشد، توجه و آنها را برای پیشرفت های بیشتر تشویق کنیم.

ایجاد قوت قلب در کودک

والدین باید کودکان را به تدریج، در صحنه هایی که جرئت وارد شدن به آنها را ندارند، وارد کنند تا کم کم، ترس آنها از میان برود و بر شهامت و قوت قلب آنها افزوده شود.

چکیده

نحوه تربیت فرزندان و رفتار با آنان در کودکی پایه و اساس شکل گیری شخصیت آنها در جامعه و سنین بالاتر است. والدین مهم ترین نقش را در تربیت فرزند خو به عهده دارند. تربیت فرزند از اصلی ترین نکاتی است که باید مورد توجه قرار  گیرد. لازم است والدین بدانند هنگامی که مشکلی رخ می دهد چه باید بکنند. از روش های مختلف برای اداره مشکلات رفتاری کودکان اطلاع داشته باشند، مهارت تشویق رفتار مطلوب در کودکان را بدانند و در صورت نیاز بتوانند رفتارها و مهارت های جدید را به کودکان آموزش دهند. ما در این مقاله نکاتی را برای تربیت صحیح فرزندانتان برای شما بیان نمودیم که امیدواریم مورد استفاده تان قرار گرفته باشد.

پاسخ دهید