تاریخچه مد

تاریخچه مد

تاریخچه مد

مد می‌تواند در یکی از موارد زیر بکار رود: مد (پوشاک)، مد (آمار): در یک داده آماری به مقداری که بیشترین بار اتفاق افتد مد گویند. جزر و مد (در جزر و مد): تغییر سطح آب به خاطر تاثیر نیروی گرانشی و … اما آنچه در این مقاله مقصود ماست مد در پوشاک است، با ما همراه باشید تا شما را با تاریخچه مد آشنا کنیم.

در قرن نوزدهم میلادی چارلز فردریک ورث با دوختن برچسب نام خود به لباس‌ هایی که طراحی می‌ کرد زمینه‌ ساز شروع طراحی مد به‌ طور کلی شد. درست پیش از آنکه بزازها مزون‌ های لباس (خانه‌ های مد) خود را در پاریس برپا کنند و انبوه خیاط‌ های شناخته نشده دست به خلاقیت بزنند و مدهای عالی که در دادگاه‌ های سلطنتی پوشیده می‌شدند برچیده شوند.

موفقیت ورث به‌ طوری بود که او به جای اینکه مانند خیاط‌ های دیگر که در گذشته تنها از دستور مشتری پیروی می‌ کردند رفتار کند، می‌ توانست به مشتریانش دیکته کند چه بپوشند. واژه طراح مد در حقیقت اولین بار برای توصیف او ساخته شد. در حالیکه مقولهٔ پوشاک در هر دوره زمانی توسط دانشگاهیان مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته‌ است، تنها خلق پوشاک از سال ۱۸۵۸ به بعد را می‌ توان به‌ طور مؤثر طراحی لباس در نظر گرفت.

در همان دوره بود که بسیاری از مزون‌ های لباس (خانه‌ های مد) شروع به استخدام هنرمندان و نقاش‌ ها کردند تا طرح لباس‌ ها را بکشند. تصاویر نقاشی شده به مشتری‌ ها نشان داده می‌ شدند که بسیار ارزان‌ تر از نمونه واقعی لباس تولید شده در کارگاه بودند، در صورتی که مشتری‌ ها یکی از طراحی‌ های آنان را می‌ پسندیدند آن لباس را سفارش می‌ دادند و خانهٔ مد از این طریق صاحب درآمد می‌شد. به این ترتیب، سنت طراحی لباس به جای ارائهٔ لباس‌ های تکمیل شده به عنوان یک کار اقتصادی شروع شد. یک طراح مشهور جامائیکایی به نام شانون مگی می‌گوید: ‘طراحی مد عشق و شوری است برخاسته از قلب هنرمند. ‘

اولین طراح مد ایرانی

زینت جهانشاه دختر یکی از سرهنگ‌های وزارت جنگ آن دوره در آموزشگاه بین‌المللی «لته فراین» آلمان تحصیل کرد و پس از ازدواج با یکی از افسران نظام به سوئیس رفت و در آنجا حدود یکسال هنر خیاطی و روش برش روی مانکن را فرا گرفت، سپس به پاریس که یکی از مراکز اصلی صدور مد دنیا بوده و هست رفت و در آنجا در خیاطی تخصص پیدا کرد و همچنین تحت تعلیم «پیر بالمن» یکی از طراحان معروف آن زمان رموز خیاطی مدرن و بوتیک داری را یادگرفت.

زینت جهانشاه در سال ۱۳۲۱ به همراه همسرش که یکی از افسران نظام بود به ایران بازگشت. او در بدو ورود به ایران، اقدام به افتتاح یک لباس فروشی و خیاط خانه در خیابان امیریه شهر تهران کرد و در مدت سه ماه موفق شد نود دست لباس زنانه برای هنگام صبح، عصر و شب، تولید کند و با پوشاندن به تن مانکن‌ها و دخترها، آن‌ها را در معرض مشاهده پانزده تن از زنان از فرنگ برگشته قرار دهد که با مد روز اروپا آشنا بودند.

مد لباس جهان شاه، آمیزه‌ای از مدهای غربی و دید شخصی‌ اش بود او برای تمام لباس‌ های ایرانی، از روی فصول یا گل‌ها نام انتخاب کرده بود. جنس لباس‌ ها اغلب از مخمل و لمه بود. مدل پالتوها و آستین‌ ها آزاد و یقه‌ ها بسته بودند، کت‌ ها و دامن‌ ها نیز مناسب با اعتقادات دینی زنان ایرانی طراحی شده بود و پیراهن‌ های شب به سبک دکولته طراحی شده بودند و روی آن‌ها منجوق و پولک دوزی شده بود، به جلوی این لباس‌ها قسمتی اضافه می‌شد که به تن بایستند. کفش‌ ها هم نوک گرد و بی پاشنه و باریک طراحی شده بود.

تاریخچه مد

در میان مدل‌ های لباس، از پالتوی پوست و کلاه به علت گرانی پوست و عدم امکان فروش خبری نبود. از سوی دیگر جهان شاه کلاه‌ دوز خوبی هم سراغ نداشت تا طرح‌ هایش را به او سفارش دهد. در عوض کیف‌ های مدل «موت» که هر دو دست در داخل آن قرار می‌ گرفت به نمایش گذاشته شده بود. رنگ‌ هایی که در مدل‌ ها استفاده شده بود بیشتر سیاه و قهوه‌ ای بود. البته جهان شاه در نمایش مدل‌ های خود به بازدیدکنندگان با مشکلاتی هم روبرو بود از جمله روش راه رفتن و ایستادن مانکن‌ ها و سادگی و بی‌ آرایشی گیسوانشان، به ویژه در مورد آخر، آرایشگاه‌ های خاصی برای این کار در ایران وجود نداشت.

با این حال زنانی که وصف نمایش خیره‌ کننده جهانشاه را شنیده بودند استقبال زیادی از جادوی مد او کردند و کار او رونق فراوانی گرفت. این زن پس از ده سال از افتتاح مغازهٔ لباس فروشی و خیاط خانه خود به فکر استفاده از مدل لباس‌ های قدیمی در کار خود افتاد و با الهام از موزه مردم‌ شناسی مانتویی را طراحی کرد که شبیه ردای مردان قدیمی بود و آستین‌ های گشادی داشت که با استقبال فراوانی روبرو شد. او تا سال ۱۳۷۴ خورشیدی به کار خیاطی و مدسازی ادامه داد، وی شروع‌ کننده راهی شد که ابتدا توسط فرزندش و سپس دیگران ادامه یافت.

انواع مد

 انواع مد توسط تولیدکنندگان لباس ساخته می‌ شوند در سه دسته اصلی قرار می‌ گیرند، اگرچه این ممکن است به شاخه‌ های فرعی دقیق تری نیز تقسیم شود:

۱- دوخت سفارشی یا تولید انحصاری

مد پوشاک تا سال ۱۹۵۰، عمدتا طراحی و ساخت لباس به شکل دوخت سفارشی (روش فرانسوی) و بر اساس اندازه‌هایی بود که مشتری سفارش می‌ داد، هر لباس برای یک مشتری خاص طراحی و دوخته می‌ شد و برای مشتری‌ ها به شکل انحصاری سفارش دوخت گرفته می‌ شد، به‌طور معمول در آن دوره از پارچه‌ های گران‌ قیمت و با کیفیت بالا استفاده می‌ شد و با دقت بسیار بالا به جزئیات و اتمام کار لباس دوخته می‌ شد. در نتیجه این کار فرایندی بسیار وقت گیر بود، ظاهر و تناسب لباس به نسبت هزینه مواد و زمان لازم برای دوخت در اولویت قرار داشتند.

۲- پوشاک آماده یا تولید ماشینی

پوشاک آماده لباس‌ های ماشینی مرز بین دوخت سفارشی و تولید انبوه هستند، این لباس‌ ها برای مشتری‌ های مخصوص دوخته نشده‌ اند اما دقت زیادی در انتخاب و برش پارچه صورت گرفته‌ است و به منظور تضمین انحصار، این لباس‌ ها در مقادیر محدود دوخته شده‌ اند.

در نتیجه به نسبت گران‌ قیمت هستند. مجموعه‌ های لباس‌ های ماشینی معمولا در هر فصل طی دوره‌ ای که به نام هفتهٔ مد شناخته می‌شود توسط خانه‌ های مد به عرضهٔ نمایش گذاشته می‌شوند. این پدیده دو بار در سال در سرتاسر شهرها اتفاق می‌ افتد. انواع لباس‌ هایی که در فصل‌ های مد ارائه می‌ شوند شامل پوشاک بهار/تابستان، پاییز/زمستان و همچنین لباس‌ های راحتی، لباس شنا و لباس عروس هستند.

۳- عمده فروشی یا تولید انبوه

تاریخچه مد

در حال حاضر صنعت مد بیش از هر چیز متکی بر فروش بازار انبوه است. تولید انبوه طالب بیشتری دارد و نیاز طیف گسترده‌ ای از مشتریان را برآورده می‌ کند. مشاهیر دنیای مد برای هر فصل مد روندهایی را تعیین می‌ کنند که بر اساس آن لباس‌های ماشینی تولید می‌شود. آن‌ها اغلب تمام طول یک فصل را صبر می‌کنند تا مطمئن شوند آیا سبک مطرح شده می‌ تواند بازار را به دست بگیرد یا نه، سپس برای تولید آن ابتکار عمل را به دست می‌ گیرند و به منظور صرفه جویی در هزینه و زمان از پارچه‌های ارزان‌تر و تکنیک‌های ساده‌تر برای تولید استفاده می‌کنند که به راحتی می‌ تواند توسط یک دستگاه انجام شود.

در نتیجه محصول نهایی می‌ تواند خیلی ارزان‌ تر فروخته شود. یک نوع طراحی وجود دارد که سبک کوچ نامیده می‌ شود و منش آن به واژه آلمانی برمی گردد که معنی آن زشت یا به لحاظ زیبایی‌ شناسی ناخوشایند است. کوچ همچنین اشاره به نوع پوشش یا نمایش لباس‌ هایی دارد که به اصلاح از مد افتاده‌ اند، اغلب شلوارهای فاق بلند مربوط به دهه ۸۰ میلادی نماد مد کوچ در نظر گرفته می‌شوند.

اصطلاحات دنیای مد

آیا تا به حال از خودتان پرسیدید که چرا به دنبال مد و آخرین مدل های لباس هستیم و چرا هیچ وقت سعی نکردیم تا با اصطلاحات تخصصی مد آشنا شویم؟ در ادامه شما را با اصطلاحات تخصصی دنیای مد آشنا می کنیم.

۱- کت واک

کت واک یا دفیله به سکویی گفته می شود که مدل ها و سوپر مدل ها برای نمایش جلوه های خود بر روی این سکو به نمایش مردم در می آیند.که معمولا این سکو ها به شکل تی مانند هستند. به طور کلی به راه رفتن مدل ها برای نمایش آخرین مدل ها بر این سکو را ،کت واک می گویند، همچنین کت واک قوانین به خصوصی دارد، مانند: وقتی یک مدل قرارداد کاری می بندد تا پایان قرارداد خود، فقط می تواند برای یک شرکت کار کند به همین سبب این امر باعث شده که قیمت قراردهای کاری مدل های معروف بسیار بالا برود.

۲- کانسپت

تمامی اقدامات یک برند به کانسپت بستگی دارد. کانسپت به معنای شناسه ی یک برند است. همچنین تمامی کارهایی که برای یک برند صورت می پذیرد باید معنی خوبی داشته باشند. برای این که یک کانسپت خوب داشته باشید باید تحقیق و ایده های خوب و بررسی دیگر برند ها را در نظر بگیرید. در واقع کانسپت همان ایده می باشد.

۳- وینتیج

وینتیج به معنای تحویل طراحی جدید است. در واقع وینتیج در زمانیکه این مدل ها دیگر کاربرد ندارند استفاده می شود به معنای ساده تر می توان گفت وقتی طرحی قدیمی است و دیگر کسی به آن نگاه نمی کند ولی بعد از مدتی دوباره به رو می آید و مد می شود.

۴- ترند

ترند در واقع همان معنی آخرین مد می باشد.بسیاری از ما برایمان پیش آمده که با فرارسیدن سال جدید به این فکر می افتیم که امسال چه رنگی و یا چه مدل لباسی مد است. ترند به چیزی که قرار است مد شود ویا مد است گفته می شود.

۵- کژوال

کژوال در واقع به معنای لباس های راحتی می باشد. برخی از افراد تمایل دارند لباس های راحتی به تن داشته باشند. بدون در نظر گرفتن این که سایر افراد چه فکری درباره تیپشان می کنند. کژوال به لباسی گفته می شود که بتوان به صورت روزمره از آن استفاده کرد. همچنین کژوال ها رسمی و غیر رسمی نیز دارند. بنابراین هر شخصی می تواند نسبت به سلیقه ی خود یک ست کژوال داشته باشد.

۶- تاپستری

تاپستری به معنای ساده یعنی پارچه ای که بافت ساده ای دارد که پود آن روی تار را بپوشاند تا نقش های متفاوتی ایجاد شود. همچنین این هنر از نظر لفظی رواج ندارد. اما از نظر دیداری و استفاده های روزمره بسیار شناخته شده است. در واقع هنر تاپستری هنر بافت مد روز و یا همان بافت زیر و رو که مادر همه ی بافت ها محسوب می شود.

۷- مولاژ

تاریخچه مد

مولاژ در واقع کلمه ای فرانسوی است. مولاژ در ترجمه فارسی به معنی قالب و ساختار و حجم سازی است. در واقع مولاژ را می توان همانند یک مانکن مصنوعی دانست. جنس مولاژ اکثرا از لاتکس، موم، لاستیک می باشد. از مولاژ می توان در حوضه پزشکی ولباس استفاده کرد. همچنین در بسیاری از مواقع برای آموزش طراحی و الگو نیز مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین از مولاژها برای ارائه نمونه کار خود به افراد استفاده می شود.

انواع استایل در صنعت مد

انواع استایل ها عبارتند از:

۱- هنری

همانگونه که از نامش پیداست مربوط به یک متفکر خلاق است. لباسی که یک دختر هنری می پوشد زمینه ی هنری او را نشان می دهد. افرادی که استایل هنری دارند از پوشیدن چیزهای رایج و معمولی دوری می کنند و پوششی را انتخاب می کنند که منحصر به فرد و تک است. همچنین افرادی که استایل هنری دارند بیشتر چیزهای هنر دستی را ترجیح می دهند و در واقع لباس و استایل خودشان را برای خود خلق می کنند.

۲- شیک

یکی از رایج ترین استایل در زمینه ی مد و فشن استایل “شیک” است. “شیک” اغلب با “مد روز” یا “فشن و به روز” مترادف است. افرادی که طرافدار این استایل هستند طرح های کلاسیک و شیک را ترجیح می دهند. به عنوان مثال لباس های که همیشه خوب طراحی می شوند و اکسسواری خوبی دارند همیشه بهترین گزینه برای انتخاب هستند. استایل شیک به این معنی است، لباسی داشته باشید که رنگ بسیار زیبا و فربه ای داشته باشد اما زننده نباشد.

۳- کلاسیک

استایل کلاسیک ممکن است راحت نمایان شود اما در حقیقت این استایل بیشتر بر روی کیفیت و سبک های متداول و محبوب مانند شومیز سفید، شلوار پا گشاد و چکمه های چرمی تمرکز می کند. لباس های کلاسیک پارچه فوق العاده و خیاطی بی عیب و نقصی دارند و بیشتر بر روی طرح های منظم و تمیز تمرکز می کنند. اگر شما این نوع استایل را دارید دارای سادگی و ظرافت خاصی هستید.

۴- رمانتیک

یک شخص رمانتیک آرمان گرا و اغلب غیر واقعی است. لباس اغلب دارای گل، قلب یا حاشیه های چین دار یا چروکی با پارچه ی نرم است. این استایل بیشتر در نمایش ها به کار گرفته می شود.

۵- سنتی

تاریخچه مد

استایل سنتی نشان می دهد که دختری بی خطر و معقول در نزدیکی ماست. این افراد اهل عمل و مرتب هستند و همیشه لباس مناسب می پوشند. استایل آنها کلاسیک است چون که بیشتر لباس هایی که با آداب و رسوم سازگار است مورد علاقه ی آنهاست.

۶- محصلی

استایل محصلی بیشتر میان دانشجویان متداول است. این استایل دخترانه است اما بیش از حد شلوغ نیست. بیشتر مواقع این استایل ممکن است لوکس باشد اما به معنای این نیست که برای آن هزینه ی زیادی خرج شده است. این استایل اغلب دارای لباس تنگ مات، دامن خط A، بلوز دخترانه و هدبند است.

۷- دختر با استایل پسرانه

این استایل برای دختری است که می خواهد برخی چیزهای ساده بپوشد و علاقه ای به پوشیدن لباس های صورتی رنگ ندارد. افرادی که این استایل را دارند در فروشگاه ها بیشتر به لباس های پسرانه نگاه می کنند. این لباس ها کمی گشاد هستند ولی استایل بدی هم نیستند. فروشگاه های معروف اغلب لباس هایی ارائه می دهند که هم می تواند توسط پسرها و هم دخترها پوشیده شود.

چکیده
مد اصطلاح کلی در زمینه هنر طراحی پوشاک است که تحت تأثیر اوضاع فرهنگی و اجتماعی جامعه در یک دوره زمانی مشخص انجام می‌ پذیرد. محصولات این صنعت شامل پوشاک، پاافزار، کیف، لوازم آرایشی و اثاث می‌ شود. به هنرمندانی در عرصه پوشاک که با طرح‌ های ابداعی‌شان تأثیر به‌ سزایی در صنعت مد در یک دوره خاص زمانی بگذارند، «طراح لباس» گفته می‌شود. ما در این مقاله شما را با تاریخچه مد و انواع آن آشنا نمودیم که امیدواریم مورد استفاده تان قرار گرفته باشد.

پاسخ دهید